Babie lato – unosząca się w powietrzu, w pogodne dni jesienne, nić przędna niektórych pająków. Potocznie również okres, w którym to zjawisko występuje. W Europie Środkowej jest to zwykle druga połowa września[1].
Nici przędne, nazywane babim latem, wytwarzane są zwykle przez młode pająki obu płci, z gatunków o niewielkich rozmiarach, zaliczanych do wielu rodzin. Masa ciała większości pająków zbadanych w aeroplanktonie USA i Australii mieściła się w przedziale 0,2–1,0 mg[2].
Na tych cienkich, długich nitkach pająki, które je uprzędły, biernie rozprzestrzeniają się[3] na duże odległości (do kilkuset kilometrów[2]) osiągając przy tym niekiedy znaczny pułap. Ich liczebność jest największa tuż nad powierzchnią ziemi i maleje ze wzrostem wysokości. Obserwowano je do wysokości 1500 m[4]. Ich wędrówki na półkuli północnej są obserwowane przez cały rok. Najliczniej wędrują w okresie od maja do października[4]. Ważną rolę w locie pająków z wykorzystaniem nici przędnych może odgrywać elektrostatyka[5].
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Greg
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Greenstone
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie PWN2008
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Dean
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search